Vrijgelaten palingen op weg naar Florida

Van de Witte Singel naar de Sargassozee

Van de Witte Singel naar de Sargassozee

En hup! Daar zwemmen ze weg. Met een lange reis voor de boeg. Zeven grote palingen werden dinsdagmiddag 29 september vrijgelaten in de Witte Singel in Leiden. Zwemmend door de visveilige pompen van de gemalen van bijvoorbeeld het hoogheemraadschap van Rijnland, bereiken zij de Noordzee. Hun eindbestemming is de Sargassozee bij Florida; circa 6000 kilometer van hier.

Martine Leewis, hoogheemraad van Rijnland: “Het is belangrijk dat vissen, zoals de paling, ongehinderd van het ene naar het andere water kunnen zwemmen. Dat helpt de visstand te verbeteren. Daarom maakt Rijnland gemalen en stuwen visvriendelijk, zodat vissen die veilig kunnen passeren en hun weg kunnen vervolgen.”

Van het ene naar het andere water

Veel vissen zwemmen met regelmaat van het ene naar het andere water. Sommigen zwemmen zelfs van zout naar zoet water. Migreren noemen we dat. Vissen migreren om te paren, op te groeien of om te overwinteren. In veel wateren staan gemalen, sluizen en stuwen. Die zijn belangrijk voor onze veiligheid en zorgen voor minder kans op overstromingen. Voor vissen zijn het echter gevaarlijke en soms niet te nemen barrières.

Ongehinderd zwemmen

Rijnland wil dat vissen vrij kunnen migreren. De visstand blijft daardoor gevarieerd en stabiel of kan zich verbeteren in wateren waar dat nodig is. Knelpunten voor vissen lost Rijnland op. Bijvoorbeeld door te zorgen dat vissen veilig en ongeschonden door de pompen van gemalen kunnen zwemmen. Dit kan bij voorbeeld bij de grote gemalen Halfweg (Amsterdam), Katwijk en Gouda. Ook bij kleinere poldergemalen is vismigratie mogelijk, zoals bij de Nieuwkoopse Plassen en de Langeraarse Plassen.

Van glasaal naar paling

Ook de paling migreert. Hij ziet zijn eerste levenslicht in de Sargassozee bij Florida. Als larve drijft hij op de Warme Golfstroom mee richting Europa. Tijdens deze twee tot drie jaar durende reis ontwikkelt hij zich tot glasaal. Via veilige vispassages bij gemalen (zoals een buis of koker) zwemt hij vanuit het zoute zeewater naar het zoete binnenwater (grachten, rivieren, meren). Daar groeit hij uit tot paling. Als hij volwassen is, zwemt hij terug naar de Sargassozee. Daar plant hij zich voort, waarna hij sterft.

Vrijlaten van de palingen

De vrijgelaten palingen hoorden bij een tijdelijke tentoonstelling in de Hortus Botanicus in Leiden. Daar was onder andere te zien wat er in de Leidse grachten leeft. Dat zijn bijvoorbeeld snoeken, brasems, baarzen en palingen. Aaf Verkade, projectleider Vissenmonitoring van de Koninklijke Nederlandse Natuurhistorische Vereniging afdeling Leiden e.o. (rechts op onderstaande foto) liet de palingen vrij, samen met hoogheemraad Martine Leewis (links op de foto). Vanuit Rijnland was ook ecoloog Lucienne Vuister aanwezig: “Het zou toch fantastisch zijn als de nakomelingen van deze palingen over een paar jaar als glasaaltjes door de vispassages naar Rijnlands binnenwater zwemmen!”

Vrijlaten van de palingen