Gemaal Leeghwater

Gemaal Leeghwater

Gemaal Leeghwater

Gemaal Leeghwater is één van de drie stoomgemalen die het Haarlemmermeer in de 19e eeuw droog maakten. Gemaal Leeghwater begon hiermee als eerste in 1845,

Gemaal Leeghwater werd als proefstoomgemaal voor de droogmaking van het Haarlemmermeer in 1848 in werking gesteld. De proef werd als geslaagd beschouwd en met enige aanpassingen werden twee volgens het zelfde principe werkende gemalen gebouwd, de gemalen Cruquius en Lynden, beiden inmiddels niet meer werkend. In de 19e eeuw was de werking van deze drie gemalen een hoogstandje van bemalingstechniek. Van heinde en verre werden bezoekers, die dit wonder met eigen ogen wilden aanschouwen, in de gemalen rondgeleid.

De drie stoomgemalen bleken in de praktijk uiterst effectief en maalden het grote Haarlemmermeer in drie jaar en drie maanden droog. Ook na de droogmaking in 1852 bleef men de gemalen gebruiken. Na de stoombemaling kwam dieselbemaling en nog later elektrische bemaling.

Gemaal Cruquius is nu een modern en goed bezocht museum en voor gemaal Lynden is Rijnland op zoek naar een geschikte partij, die het gemaal met behoud van de unieke waarde én met een maatschappelijk nuttig doel wenst over te nemen.

Gemaal Leeghwater is een combinatie van historie, heden en toekomst. Het in een historisch “jasje” gestoken gemaal is korte tijd geleden geheel gemoderniseerd en heeft – nog steeds en ook in de toekomst - een vitale rol in de waterbeheersing van de Haarlemmermeerpolder.

Stoomgemaal Leeghwater