
De zeewering in Noordwijk aan Zee is één van de zwakke schakels in de Nederlandse kust. Eind 2004 hebben het hoogheemraadschap van Rijnland, de Provincie Zuid-Holland en de gemeente Noordwijk een project opgestart om de zwakke schakel Noordwijk te versterken. Rijnland voert het project uit.

Afgelopen voorjaar heeft Rijnland de waterkeringen getest in Oude Wetering, Ter Aar, Alphen a/d Rijn en Leiderdorp. Deze voormalige BWO-keringen (wet Bescherming Waterstaatswerken in Oorlogstijd) zijn een onderdeel van de ”Stelling van Amsterdam”. Ze zijn bedoeld om bij dijkdoorbraak de boezem te kunnen compartimenteren, of om ecologisch belangrijke gebieden af te kunnen schermen in geval van calamiteuze lozingen.
Wet op de Waterkering
Volgens de Wet op de Waterkering is de beheerder van een primaire waterkering verplicht om eens in de 5 jaar een toets op veiligheid uit te voeren. Er moet worden getoetst of de waterkering voldoet aan de norm die in de Wet op de Waterkering is vastgelegd.
Het doel van de toetsing is om in beeld te brengen wat de staat van de waterkering is. Hierbij wordt gekeken naar allerlei verschillende mechanismen die invloed hebben op het waterkerende vermogen. Door te toetsen wordt in beeld gebracht welke strekkingen voldoende waterkerend vermogen hebben en welke strekkingen onvoldoende zijn.
