Arseen

De anorganische arseenverbindingen staan al eeuwen bekend als zeer giftig. Anorganische arseenverbindingen komen in met name kleigronden in verhoogde gehalten voor. Incidenteel worden in kleigronden natuurlijke arseengehalten gemeten die de landelijke interventiewaarden (0,55mg/kg) overschrijden.

Wat zijn de normen?

Normen voor stoffen in bagger worden uitgedrukt in aantallen milligrammen per kilogram droge stof (mg/kg ds). Voor Arseen gelden de volgende normen:

Norm voor Arseen
StofAchtergrondwaarde (mg/kg ds)Maximale waarde kwaliteitsklasse en bodemfunctieklasse "wonen" (mg/kg ds)Maximale waarde kwaliteitsklasse en bodemfunctieklasse "industrie" (mg/kg ds)
Arseen 20 27 76

Risico's

Een grote inname van anorganische arseenverbindingen kan tot veranderingen in het erfelijk materiaal leiden. Met name vissen, amfibieën, tweekleppigen, haften en bloedzuigers zijn gevoelig voor verhoogde arseengehalten. Bij de mens kan door een verhoogde blootstelling aan anorganische arseenverbindingen de kans op huid-, long- en leverkanker worden vergroot. Verhoogde blootstellingen treden echter met name op in de werksituatie of door voedselinname. De organische arseenverbindingen zijn vermoedelijk minder schadelijk dan de anorganische verbindingen. Nadelige effecten beperken zich (voor zover bekend) tot het ontstaan van huidaanslag.

Bronnen

Arseenverbindingen komen in het milieu tijdens de productie van koper, lood, zink, staal en ijzer. Arseen werd, in de vorm van natriumarseniet in de landbouw toegepast om aardappelloof te doden. Natriumarsenaat is in het verleden toegepast als houtverduurzamingsmiddel (Wollmanzout en Superwollmanzout). Tot slot komen arseenhoudende verbindingen vrij bij het stoken van minerale olie en kolen.