Kwik

Kwik is het enige metaal dat vloeibaar is bij kamertemperatuur. Het komt nauwelijks in vrije vorm in de natuur voor en wordt vooral gewonnen uit ertsen. Het is een zware, zilverwitte vloeistof. Het kan warmte niet erg goed geleiden in vergelijking met andere metalen maar het is wel eengeleider van elektriciteit. Kwik is een stof die van nature voorkomt in het milieu.

Wat zijn de normen?

Normen voor stoffen in bagger worden uitgedrukt in aantallen milligrammen per kilogram droge stof (mg/kg ds). Voor Kwik gelden de volgende normen:

Normen voor Kwik
StofAchtergrondwaarde (mg/kg ds)Maximale waarde kwaliteitsklasse en bodemfunctieklasse "wonen" (mg/kg ds)Maximale waarde kwaliteitsklasse en bodemfunctieklasse "industrie" (mg/kg ds)
Kwik 0,15 0,83 4,8

Risico's

Kwik hoopt zich gemakkelijk op in levende organismen, vooral in de hersenen. Bij de mens leidt een gestage kwikbelasting ondermeer tot ontregeling van het zenuwstelsel, subtiele veranderingen in het gedrag en het gevoel alsof er mieren over de huid lopen. Deze effecten doen zich met name voor bij een blootstelling aan giftige organokwikverbindingen als metylkwik. De effecten van metallisch kwik op de mens zijn over het algemeen minder sterk. In vissen kunnen door bioaccumulatie verhoogde kwikgehalten voorkomen.

Bronnen

Kwik werd vroeger vooral bij ambachtelijke productieprocessen toegepast. Met name bij spiegelmakerijen en houtverduurzaming ging veel kwik om.Vanwege de stabiliteit werd kwik gebruikt in horlogemakerijen en bij opticiens voor de fabricage van meetapparatuur. Ook bij de conservering van vilt werd gebruik gemaakt van baden met kwiknitraat. Kwik werd eveneens toegepast in batterijen, in onkruidbestrijdingsmiddelen en binnen de tandartspraktijk (amalgaan). Tot slot kan kwik vrijkomen bij het ge- en verbruik van kwikhoudende grondstoffen als aardgas, kolen en olie. (www.waterbodem.nl)