nr. 7. Getwitter en gekwetter

Hoe passend is het icoon van twitter! Een kwetterend vogeltje dat uit volle borst om aandacht lijkt te vragen. Volgens mij net als met velen die gebruik maken van Twitter. Ze willen aandacht. En natuurlijk krijgen ze dat ook.

Een beginner met een kleine kring van kennissen en vrienden beperkt, maar mensen van naam en faam in hoge mate. De president met zijn geperoxideerde dakpan wellicht het meest van allemaal. Volgens Marc Hijink (in zijn NRC-column van 2 juni) wel 81 miljoen volgers voor soms 58 tweets per uur! Ga er maar aan staan. Het kan haast niet anders dan dat er in het Witte Huis een hele kolonie vogels zit te kwetteren. 

Zijn er zoveel volgers omdat het zo interessant is wat hij tweet? Ik denk het niet. Ik denk dat de meesten gewoon benieuwd zijn naar zijn volgende schoffering, een opmerkelijk medisch advies of een beschuldiging over het verspreiden van ‘fake news’. En dat is precies een groot deel van de makke met (heel veel) media vandaag de dag. Wat is waar en wat is fake? Een terechte vraag die gezien de enorme snelheid van verspreiden via met name de sociale media,  juist voor dat type media van belang is. Hoe gaan wij om met die vraag? Het is uit psychologisch onderzoek bekend dat wij geneigd zijn dat te geloven wat in belangrijke mate overeenkomt met hetgeen we al vinden. Dus wat doet ‘fact checking’ er dan toe? We roepen er wel om, maar willen we het ook? Kijk eens naar de reacties richting Twitter toen die bij tweets van Trump waarin hij beweerde dat stemmen per post fraudegevoelig is, een verwijzing opnam naar onderzoek dat hierover was uitgevoerd en waaruit dit geheel niet bleek. Velen vonden het een inperking van de vrijheid van meningsuiting en niet een rol van Twitter of Facebook om te corrigeren of om partij te kiezen. En ik denk dat velen het ermee eens zijn dat wij geen censuur willen. En zeker niet van de digitale grootmachten van deze tijd.

Dus wat blijft er dan over? Volgens mij het gewoon over je heen laten komen en je breed oriënteren, blijven nadenken en vooral ook blijven twijfelen. Zeker ook met een wassende stroom van tweets (en andere berichten) over de huidige droogte en rol van waterschappen. Want slechts dan ontstaat de ruimte om je eigen mening ter discussie te stellen en zonodig bij te stellen.

Fake news en onwaarheden zijn overigens van alle tijden, dus lig er niet te veel wakker van. Zo las ik in het boek “Jacoba, dochter van Holland” van Simone van der Vlugt over het verraad door de oom van Jacoba die met inzet van roddel en achterklap zich de  eigendommen van Jacoba van Beieren toe-eigende. Ook toen werd geloofd wat men al vond, of wat goed uitkwam om buiten schot te blijven of hielp eigen voordeel te behalen.
Dus blijf luisteren naar tweets, maar luister vooral ook naar het veel aangenamere gekwetter van de echte vogels. Voor je het weet neemt, na de Corona-stilte, het geluid van ons dagelijks doen en laten dat binnenkort weer van ons af.

Reacties

Claire

Censuur is inderdaad niet wenselijk en ik ben zelf meer van het persoonlijke contact. Het kan in mijn beleving echter geen kwaad als er bij extreme Tweets een verwijzing staat naar materiaal, waardoor je je als lezer in elk geval desgewenst een genuanceerder beeld kunt vormen van het onderwerp. Je hebt dit immers zelf in de hand en je wordt niet gedwongen om je blik te verruimen.

Sjaak Langeslag

Hallo Claire, dank voor je reactie. Ik ben het met je eens dat andere toegevoegde info welkom is. Maar hoe weet je of dat selectief of objectief is? Credo blijft dan toch zelf nadenken. En ja, praten en toetsen van je eigen mening is altijd nuttig.

Reageer

Vraag: Wat is 4 + 4 ?
Je antwoord: