Sjaak Langeslag

13. Voorbij en verder

In een vorig leven, ik was toen voorzitter van de Koninklijke Algemeene Vereeniging voor Bloembollencultuur (de spelling stamt uit 1860 toen de vereniging werd opgericht), schreef ik columns voor het vakblad. In het begin elke veertien dagen, later eens per maand. Toen ik afzwaaide werd ik vereerd met een boekje met daarin een selectie uit de ruim 300 columns die ik had geschreven. Een soort hink-stap-sprong door 21 jaar voorzitterschap. Het boekje kreeg de titel “Voorbij en verder”. Ik gebruikte die titel voor de column van 2 januari 1999 en u raadt het al: daarin een terugblik op 1998 en vooruitblik voor het nieuwe jaar.

Een citaat uit die column: “ .. en de oogsten werden gehinderd door natte omstandigheden. Forse neerslag was er in de periode 8 tot 14 juni; eind september en eind oktober. En tussendoor regende het. En het regent nog steeds. El Nino en Mitch zijn de waarschijnlijke daders. De grondwaterschade in de Zuidelijke Bollenstreek van 1997 werd nog niet opgelost en de Oogstschaderegeling 1998 is nog niet helder. Die grondwaterschade ontstond na het fors terugschroeven van de waterwinning en het opzetten van het peil in het Van Limburg-Stirumkanaal in de Amsterdamse waterleidingduinen.”

Ook toen was er dus al sprake van grote impact van water en orkanen. Iets wat we vandaag de dag toeschrijven aan klimaatverandering en die volgens de statistieken in frequentie en hevigheid toenemen. We zagen het dit jaar in Noord-Holland en in Limburg en de buurregio’s in België en Duitsland. Met grote schade en zelfs verloren levens tot gevolg. En als je ‘overstromingen’ in Google intypt schrik je van wat zich in 2021 afspeelde met zware overstromingen, eigenlijk wereldwijd. En de wind kan er ook wat van, zie de recente tornado’s in de VS. Maar daarmee vertel ik u als ingewijden natuurlijk niets nieuws.

Waarom nu een blog met weer die titel? Omdat het wederom het moment van de jaarovergang is. En dan past weer een terugblik maar ook een vooruitblik.

Het getal 2022 is op zich al mooi en wekt verwachtingen. De glans van het jaar 2021, dat zich toch zo glorierijk en vol ambities liet aanzien, verschoot snel met lockdowns, beperkingen en ander Corona-leed dat ons heeft achtervolgd. En dat ook in komend jaar ons nog wel op de hielen zal blijven zitten. Binnen Rijnland ging veel werk door, velen bleven gelukkig onbesmet maar contacten werden gevangen in beelden en bellen. Al met al een flinke verschraling van de menselijke component in ons werk en ons leven. En het treft vooral ook de jeugd, die zo vol is van toekomstverwachtingen. Een peuter vroeg laatst waarom veel mensen nu in computers wonen want het zag familie en vrienden alleen nog op het scherm.

Dat alles is dus nog niet voorbij en we moeten wel verder. Want ons wacht, ondanks Corona, nog veel werk. In beleidsontwikkeling en ook in de uitvoering buiten: WBP-6, KRW3, digitale transformatie, klimaatadaptatie, bodemdaling en investeringen in zuiveringen, dijken, watergebiedsplannen, baggeren. En dat alles in samenwerking binnen en buiten de waterwereld.

Aan de vooravond van 2022 wens ik ons toe dat wij allen de opgedane ervaringen van 2021 in ons voordeel weten te benutten, dat we de moed er in houden, dat we steun hebben aan elkaar en dat we op 2021 kunnen terugblikken en kunnen zeggen: het ergste is hopelijk voorbij en we zijn ook verder gekomen. Ik wens u een mooi jaar en zeg met enig sarcasme: “helaas tot Corona”!

Nog geen reacties

Plaats een reactie