Uitgelicht

  • Ook de lokale waterstaat kost geld

    ‘Comt Ary Dirksz. Cozijn over een jaar maalloon, van de Veender poldermolen, staande opde Poelwijk, volgens de conditiën van bestedinge een somme van 95:0:0’, (…) ‘Comt Wouter Ariensz. vander Meer, meester timmerman opde Oude Ade, over geleverde materialen en verdient arbeijdsloon aande voorsz. gecombineerde polders gelevert ende verdient, volgens specificatie 69:3:8’.

  • Het boek van François de Roos

    Een Rijnlandse ambtenaar in de 18de eeuw die uitvoerig beschrijft hoe het hoogheemraadschap functioneert en hoe hij door zijn bestuur onheus bejegend is, waarna dit geschrift bijna twee eeuwen later door schenking in het archief van Rijnland belandt. Een mooi kijkje in de verhouding tussen bestuurders en ambtenaren 300 jaar geleden.

  • Het houden van droge voeten: de bouw van het gemaal mr. P.A. Pijnacker-​Hordijk te Gouda

    Dit jaar is het thema van de Maand van de Geschiedenis ‘Aan het werk!’, waarin de betekenis van arbeid aan de hand van verschillende projecten in een historisch perspectief wordt geplaatst (zie https://www.maandvandegeschiedenis.nl/). Ook Rijnland draagt aan dit thema bij. Voor het houden van de waterkwantiteit en -kwaliteit is het hoogheemraadschap altijd afhankelijk geweest van de krachtsinspanningen van arbeiders en werknemers. Een mooi voorbeeld hiervan is de bouw van het boezemgemaal mr. P.A. Pijnacker-Hordijk te Gouda tussen 1931 en 1936.

  • Rijnlands waterkering is nu een mooie route naar de kust

    Water is een vormend element in ons landschap. In het Nederlandse landschap met zijn rivieren, dijken en boerderijen zien we overal om ons heen de sporen van de wordingsgeschiedenis van Nederland. De gevolgen van de Sint Elisabethsvloed van 1421 zijn tot op de dag van vandaag zichtbaar in het landschap rondom de Spaarndammerdijk bij Spaarndam. Dit gedeelte van de Spaarndammerdijk was voor het achterland de weg naar Haarlem. Tegenwoordig is het vooral onderdeel van een recreatieve route naar de kust voor veel Amsterdammers.

  • Dijken langs het IJ. Te laag of te hoog?

    Het idee dat Nederlanders altijd schouder aan schouder stonden om zichzelf en hun buren te beschermen tegen hoogwater is onjuist. Integendeel: soms probeerde men gedaan te krijgen dat andermans dijken laag bleven of verlaagd werden om daardoor zelf minder risico te lopen bij hoge vloeden. Het ging hierbij niet om particulieren, maar om overheden die elkaar dwars zaten. Ook langs het IJ kwam dit voor. Rijnland heeft hier onder geleden, maar probeerde zelf ook ten koste van anderen zijn eigen veiligheid te vergroten.